Bóg odwiedza Noego i powiada:

Znów ziemia stała się przeludniona i rozwiązła.
Zbuduj arkę, zgromadź parami wszystkie zwierzęta ziemi oraz zamieść tam parę dobrych ludzi albowiem niedługo prowadzę na tę rozpustną ziemię ulewy przez 40 dni i 40 nocy i zniszczę wszystko, czego nie zabierzesz do arki.

Parę miesięcy później Bóg pojawia się u Noego i zauważa jedynie kadłuba arki.

Ależ, Noe, jutro zaczynają się ulewy a ty prawie nic nie zrobiłeś?!

Wybacz, Panie Boże,
próbowałem wszystkiego, ale czasy niestety się zmieniły!

Próbowałem zbudować arkę...
ale okazuje się, że dziś trzeba najpierw uzyskać pozwolenie na budowę. Mało tego, inspektor budowy zaczął mówić o jakieś wymogi przeciwpożarowe!

Próbowałem zbudować arkę...
ale moi sąsiedzi założyli związek i zaczęli protestować.
Ponoć budowa kadłuby na moim podwórku zasłania im widok na miasto. Zgłosiłem się do negocjatora, byśmy polubownie załatwili sprawę, ale ten mi powiedział, że najlepiej jak zbuduję arkę na morzu; ja jemu mówię, iż to nie potrzebne, bo morze przypłynie do mnie.
Patrzył na mnie jak na wariata i mi nie uwierzył.

Wyrąb drzew potrzebnych do budowy arki napotkała opór ze strony ekologów, green peace’u, FSC (Forest Stewardish Council) i różnych organizacji; niby prowadzę rabunkowe wycinki lasu.
Ministerstwo Środowiska z kolei zarzuca mi, że niszczę i zagrażam gatunki zwierząt. Tłumaczyłem, że to wręcz przeciwnie, zamierzam właśnie ocalić te zwierzęta; popatrzyli na mnie jak na wariata!

Ledwie co zacząłem zbierać zwierzęta parami jak zgłosiła się do mnie organizacja ochrony praw zwierząt, WWF (Word Wild Foundation) i oskarżyli o okrucieństwo wobec zwierząt. Ponoć nie wolno zwierzęta izolować od swego naturalnego siedliska.

Fiskus i CBŚ skonfiskowały cały mój majątek.
Stwierdzili, że szykuję się do ucieczki z kraju teraz, kiedy ciąży na mnie prokuratorski zarzut posiadania zwierząt pod ścisłą ochroną.

Ministerstwo pracy oskarża mnie o nielegalne zatrudnienie; związki zawodowe nie pozwoliły, abym zatrudniał własne niepełnoletnie dzieci, ponoć muszę zatrudnić wyszkoloną tudzież wykwalifikowaną załogę.

Wybacz, Panie Boże,
przerosło mnie to wszystko i zabrakło mi siły.
Toteż zrezygnowałem z tego projektu budowy arki.

Natychmiast chmury ustąpiły miejsce słońcu.
Noe zdziwiony - Panie Boże, czyżbyś zrezygnował ze zniszczenia ziemi?

Nie widzę takiej potrzeby, zarzekał się Bóg, urzędy zrobią to za mnie.
Salve...

Henryk Sienkiewicz,
laureat literackiej nagrody Nobla,
autor trylogii - Ogniem i mieczem / Potop / Pan Wołodyjowski.

Co Sienkiewicz ma wspólnego z byciem Afrykaninem?
Otóż to, że inspiracje dla kreacji swoich głównych bohaterów autor zaczerpnął z powieści "Trzech muszkieterów”.

I co z tego?

Otóż to, że autor powieści "Trzech muszkieterów” nazywał się Aleksander Dumas i był dumny ze swego afrykańskiego pochodzenia.
Był wnukiem afrykańskiej niewolnicy!

Pradziadek Aleksandra Dumas, szlachcic Antoni Aleksander Davy de la Pailleterie, osiadł się na Dominikanie, gdzie dnia 27 marca 1762 roku, czarna niewolnica Marie - Cessette Dumas urodziła mu syna - Tomasza Aleksandra (posługiwał się nazwiskiem swej mamy - Dumas).

W 1792 roku generał Tomasz Aleksander Dumas ożenił się z Marie-Louise Labouret, która dnia 24 lipca 1802 r. urodziła mu syna Aleksandra - Aleksandra Dumas - autor "Trzech muszkieterów".

Co Sienkiewicz ma wspólnego z byciem Afrykaninem?
Otóż to, że inspiracje dla kreacji swoich głównych bohaterów autor zaczerpnął z powieści "Trzech muszkieterów”.

I co z tego?

Otóż to, że podobieństwo powieści "Trzech muszkieterów” Aleksandra Dumas oraz Trylogii Henryka Sienkiewicza jest takie uderzające, że zahacza o plagiat.
Niezwyciężony i kochliwy Wołodyjowski = D’Artagnan; olbrzymy i przemiły  Podbypiątka = Porthos; bohaterski i idealny przyjaciel Skrzetuski = Athos.

I co z tego?

Niech pomyślę... to samo pytanie zadałbym chętnie  Safy Nebbou reżyserowi filmu „ Inny Dumas”, który wchodził na ekranie we Francji teraz w  lutym 2010 r.
W tym filmie postać Aleksandra Dumas – wnuk czarnej afrykańskiej niewolnicy, gra biały aktor tj. Gerard Depardieu.
Gdzie tu autentyczność, uczciwość … szacunek do faktów historycznych?

Henryk Sienkiewicz był Polakiem i niech tak zostanie zapamiętany.
Aleksander Dumas był wnukiem czarnej kobiety także niech tak będzie zapamiętany!


Aleksander Dumas, wnuk afrykańskiej niewolnicy, natchnął wielu innych polskich pisarzy:
* Czterej Pancerni i Pies Janusza Przymanowskiego; młody żołnierz Janek = D'Artagnan; olbrzym Gustlik = Porthos; kapitan arystokraty = Athos.
* Muszkieter z Itamariki Michała Rusinka (1955 r.).

Aleksander Dumas najbardziej był zafascynowany teatrem toteż napisał kilka sztuk teatralnych oraz powieści (m. in. kapitan Paul).

Do jego najsłynniejszych książek zaliczamy:

* Trzech muszkieterowie (1844 r.)

* Dwadzieścia lat później (1845 r.)

* Hrabia Monte Christo (1844 r.)

* Czarny tulipan (1850 r.) i wiele wiele innych!  
Salve...

Oglądaliśmy tragiczne relacje z trzęsienia ziemi na Haiti...
Oficjalne dane mówiły o 170 tys. zabitych; najnowsze o 200 tysiącach!
Premier Haiti powiedział, że podczas wstrząsów zniszczonych zostało 250 tysięcy domów i około 30 tysięcy przedsiębiorstw.
Wzruszaliśmy się - i słusznie -, kiedy oglądaliśmy relacje tej tragedii w telewizji…

Większość stacji (w tym TVP1) podpowiadała, że Haiti należy do krajów najbiedniejszych naszego świata – to fakt! Cieszyłbym się bardziej, gdyby nasza stacja TVP1 rozwinęła wątek i podjęła próbę wytłumaczenia skrótowo dlaczego tak się stało!

Haiti słynęła kiedyś z plantacji trzciny cukrowej, kawy...
Przecież Haiti, kiedyś liczyła się w eksporcie ryżu na świecie...
Haiti to druga najstarsza republika po USA na zachodniej półkuli…
Haiti to jedyne państwo w historii utworzone przez byłych niewolników!

Koszmar Haiti zaczyna się w roku 1804...
Haitańczycy (niewolnicy z Afryki) wspomagani przez niektórych białych - wśród których Polacy - siłą żądają od Francji Napoleona B. niepodległość hic et nunc.
To był cios w czułym punkcie Francji...
Gniew...
mściwość...
urażona duma...
Francja w amoku... nie rozumie jak ci dzikusy mogą być niewdzięczni.
Trzeba wobec tego ich surowo ukarać; unicestwić małym ogniem, na raty!

Koszmar Haiti poszerza się w roku 1825…
Haitańczycy doświadczają na własnej skórze, co to jest zadłużenie z punktu widzenia Francji i sojuszników, czyli tzw. cywilizowanego świata.

Nie do wiary, dawni niewolnicy muszą zapłacić swoim katom Francuzom odszkodowania za to, że są wolni; uwolnili się od swoich katów! Odszkodowanie to bagatela 150 milionów franków w złocie.

Kuriozum, fenomen nie do pomyślenia!
To jakby Niemcy zażądali odszkodowania od Polaków za to, że opuszczali Polskę…

Haiti, by zapłacić taką niebotyczną sumę, musi zaciągnąć kredyty w bankach zachodnich m.in. Francji, USA oraz Niemiec. Haiti przeznaczała na zapłacenie kredytu 80 % budżetu państwa , przypomina Pani  Alex von Tunzelmann, Brytyjski historyk.

122 lat później,  czyli w 1947, Haitańczycy zapłacili zaledwie 60 % haniebnego zadłużenia (90 milionów franków)…
Prezydent kraju Aristide, nie wytrzymując biedy i wyzysku swoich podwładnych przez bezduszną Francję, podejmuje próby negocjacji z Francją w roku 2003. Parę miesięcy po tej próbie, przestaje być prezydentem wskutek zamachu stanu. Zbieg okoliczności?

Timeo Danaos et dona ferentes.

Koszmar Haiti pogłębia się w roku 1995…
Wkraczają wówczas do akcji cyniczne i aroganckie organizacje FMI (Międzynarodowy Fundusz Walutowy) i Bank Światowy - obrazowo polityka kija i marchewki!

FMI złożyła Haiti propozycję nie do odrzucenia.
Dostaniecie kredyt pod warunkiem, że zgodzicie się na  obniżenie cła na ryż z 35 % na 3%.
Wujek Sam zaciera ręce; to USA skorzystały na tej obniżce cła zwiększając swój rynek zbytu. W  2005 roku 3/4 skonsumowanych na Haiti misek ryżu pochodziło właśnie z USA! O ironio… Haiti, która kiedyś liczyła się w eksporcie ryżu teraz importuje ryż z USA.

Wszyscy oglądaliśmy tragiczne relacje z trzęsienia ziemi na Haiti...

Większość stacji (w tym TVP1) podpowiadała, że Haiti należy do krajów najbiedniejszych świata…

warto by było wspomnieć jednym zdaniem o tej rabunkowej gospodarce Francji i spółka.
Salve…

Polska ma mocne więzi z Afryką.
Co ważne, nie są one poplamione krwią niewolnictwa, kolonializmu itp.

* Święty Maurycy to szczególna postać w historii Polski.

Włócznia tego afrykańskiego centuriona została wręczona przez Ottona III Bolesławowi Chrobremu podczas zjazdu gnieźnieńskiego, stając się w ten sposób jednym z insygniów władzy królów polskich -jedną z największych relikwii państwa polskiego.
Święty Maurycy, ciemnoskóry dowódca legii tebańskich poniósł męczeńską śmierć, odmawiając złożenia ofiary pogańskim bogom.

* Generał Władysław Jabłonowski (1769 - 1802).

Wśród dowódców Polaków znajdziemy Afrykanów i to już w latach 1802 (za panowanie Napoleona Bonaparte’a); mowa o generale Władysławie Jabłonowskim.

* Aleksander Denis.

Afrykanin, który służył na dworze biskupa krakowskiego, a później został starostą! Ożenił się z kobietą z podkrakowskiej wsi, z którą miał syna. Pierwsze małżeństwo polsko-afrykańskie!

* Jan Lapierre.

Afrykanin, były kamerdynera Tadeusza Kościuszki.
Za zasługi dla naczelnika oraz za oczytanie i znajomość kilku języków, został mianowany skarbnikiem księcia Dominika Radziwiłła.

* Ira Aldridge.

Aktor w tragicznych rolach szekspirowskich szczególnie w Otellu.
Od 1852 roku występował m.in. w Krakowie, Warszawie, Poznaniu i Łodzi, gdzie nagle zachorował i zmarł 7 sierpnia 1867. Tam też spoczywa na cmentarzu ewangelickim.

* Ksiądz Daniel Farimden Sorur.

Pierwszy afrykański ksiądz na polskiej ziemi.
Jeden z księży odprawiających mszę przy ołtarzu w kościele Św. Barbary podczas uroczystości pogrzebowych Adama Mickiewicza w Krakowie w 1890 roku. Wiele lat później zostanie ogłoszony błogosławionym przez papieża Jana Pawła II.

Większe mocarstwa z Chinami i USA na czele…
Kraje zachodnie i zazwyczaj zachłanne z Francją na czele…
zaciekle ubiegają się, różnymi nierzadko niekonwencjonalnymi metodami, o względy Afryki. To nic dziwnego...
Afryka jest przecież prawdziwą żyłą złotą światowych zasobów naturalnych.

Jako Polak zadaję sobie pytanie, gdzie Polska w tym wyścigu?
Przecież Polska ma mocne więzi z Afryką, i co ważne, nie poplamione krwią niewolnictwa, kolonializmu!
Salve…

Święta święta i po świętach.
Rok dużymi krokami pędzi ku końcowi
Jeszcze kilka dni i będziemy życzenia składać.

Wszystkim życzę wesołego świata,
by każdy z nas mógł dobrze w nim się czuć
by nikomu nie zabrakło chleba i dachu nad głową.

Grudzień to ważny miesiąc w moim życiu...
W tym bowiem miesiącu urodziła się moja Mamusia,
wyjątkowo altruistyczna i ciepła kobieta, oby wszystkie dzieci miały takie Matki!

Grudzień to ważny miesiąc w moim życiu...
W tym bowiem miesiącu, pewnego 17 grudnia, urodziłem się ja.
Ważyłem 3,80 kg

Grudzień to miesiąc podsumowań oraz postanowień.
Obyśmy wyciągnęli wnioski z własnych upadków, niepowodzeń…
i podjęli mądre, długotrwałe postanowienia.

Szczęśliwego Nowego Roku.
Do siego roku 2010.
Salve…